Rysy, są najwyższym szczytem w Tatrach Polskich, a zarazem najwyższym szczytem Polski, nazwa niemiecka to Meeraugspitze, a węgierska Tengerszem-csúcs.
Rysy składają się z trzech wierzchołków. Najwyższym z nich, jest tzw. Wierzchołek środkowy, o wysokości 2.503 m n.p.m. Znajduje się on na Słowacji, podobnie jak wierzchołek najniższy 2.473 m n.p.m. Z kolei wierzchołek średni o wysokości 2.499 m n.p.m. leży na granicy polsko-słowackiej i jest zarazem najwyższym punktem w Polsce.

Masyw Rysów znajduje się w Tatrach Wysokich, położony on jest południowym wschodzie od Morskiego Oka w punkcie zwornikowym głównego grzbietu Tatr i grani odchodzącej od niego ku północy, w której tkwią Niżnie Rysy i Żabie Szczyty (Wyżni i Niżni). U stóp rys, znajdują się: Dolina Mięguszowiecka, Dolina Białej Wody oraz Dolina Rybiego Potoku. Od strony północnej oddziela szczy Rysów od Niżnich Rysów Przełęcz pod Rysami, od zachodu od Żabiego Konia Żabia Przełęcz, a od południowego wschodu od Ciężkiego Szczytu w masywie Wysokiej szerokie siodło Wagi. Z kolei od strony wschodu opada z Rysów 500-metrowa ściana skalna, w której znajdują się liczne drogi wspinaczkowe.

Pierwsze odnotowane wejścia na szczyt Rysów:

- wejście latem – Eduard Blásy z przewodnikiem Jánem Rumanem Driečny starszym 30 lipca 1840
- wejście zimą – Theodor Wundt z przewodnikiem Jakobem Horvayem 10 kwietnia 1884

Nazwa Rysy nie pochodzi, jak powszechnie się uważa, od ukośnego żlebu widocznego w masywie góry, ale od pożłobionych zboczy całego kompleksu Niżnich Rysów, Wyżniego Żabiego Szczytu i Żabiego Mnicha. Później nazwę tę przyjęto dla szczytu, który nosi ją dziś. Jest prawdziwym unikatem, jeśli chodzi o bogactwo flory; na wysokości 2483-2503 m występują tu jeszcze 63 gatunki roślin kwiatowych, głównie z grupy roślin alpejskich. Rysy należą do Korony Gór Polskich.